“Pedagogik stendap” degan iborani birinchi marta eshitganimda kulib yuborganim esimda. Axir stendapning ta’limga nima aloqasi bor? O‘qituvchi — bu jiddiylik, mas’uliyat, dastur, nazorat. Bu yerda hazilga joy bormi?
Ammo bu jarayonni o‘z ko‘zim bilan ko‘rib, fikrim o‘zgardi. Unda kutilganidan ko‘ra ko‘proq pedagogika bor ekan.
Qanday boshlangan?
Pedagogik stendap avvaliga “O‘qituvchi hissasi” tanlovining bir qismi sifatida paydo bo‘lgan. Finalga chiqqan o‘qituvchilar sahnaga chiqib, maktab hayoti haqida kulgili tarzda so‘zlashlari kerak edi. 2021 yilda bu juda jasur tuyulgan edi. O‘qituvchilar — va sahnada hazillashyaptimi?
Ammo o‘shanda juda muhim narsa sodir bo‘ldi.
Har kuni auditoriyani boshqaradigan odamlar o‘zlari haqida, tizim haqida, faqat o‘qituvchilargina tushunadigan holatlar haqida kulishni boshladilar. Kulgu ularga nafas rostlash imkonini berdi.
Bu shunchaki hazil emas ekan
Keyinchalik Pedagogik stendap ligasi tashkil etilgach, ma’lum bo‘ldi: bu oddiy “maktab haqidagi shutkalar” emas. Bu — metodika.
Stendap o‘qituvchini:
• auditoriyadan qo‘rqmaslikka,
• e’tiborni ushlab turishga,
• improvizatsiya qilishga,
• jonli, samimiy bo‘lishga
o‘rgatadi.
Bu esa oddiy darslarda yetishmaydigan jihatlar.
Amaliy natija bergan hikoya
Ishtirokchilardan biri — matematika o‘qituvchisi — aytishicha, u ilgari ota-onalar yig‘ilishidan qo‘rqardi. Ammo Ligada qatnashgandan keyin yig‘ilishga stendap uslubida tayyorlangan: hikoya bilan, yengillik bilan, ochiqchasiga.
Natija esa ajoyib bo‘lgan.
Stendap — ham terapiya, ham texnologiya
Stendap faqat charchoqdan qutqaruvchi usul bo‘lib qolmay, yangi muloqot texnologiyasiga aylandi. Bu format orqali o‘qituvchi:
• murakkab narsani sodda qilib ayta oladi,
• tinglovchi reaksiyasini sezadi,
• kimnidir ustidan emas, birgalikda kuladi.
Pedagogika ancha vaqtdan beri shu narsalarni — biroz sahna, biroz samimiyat va tirik ovozni kutayotgandek edi.
To‘g‘ri-da, axir bu haqiqat.
