UZLUKSIZ TA’LIMDA AYOL OBRAZINING O‘RGANILISHI (XURSHID DAVRON LIRIKASI MISOLIDA)
QR kod:
Yuklab olishlar
Badiiy adabiyotda, xususan, she’riyatda ayol obraziga go‘zallik, nafosat, yaratuvchanlik, mehr-muhabbat va sog‘inch ramzi sifatida murojaat etiladi. Xalq og‘zaki ijodida ayol avvalo ona, sevimli yor sifatida tasvirlansa, mumtoz adabiyotda Allohga bo‘lgan ishqning bir ko‘rinishi, ramziy tamsili o‘laroq akslantirildi. XX asr she’riyatida ayol obrazi har qachongidan ko‘ra o‘zgacha mazmun-mohiyat kasb eta boshladi. Boisi, bu davrda ayol nozik hilqat bo‘lish bilan birlikda sabr-qanoati, mehnati, irodasi tufayli jamiyatda o‘z o‘rniga ega shaxsga aylandi. Bu davrda yaratilgan ayol obrazlarining ruhiy dunyosi bilan
bog‘liq holatlarni tahlil etish davomida ulardagi psixologik evrilishlarning asl sabablarini tadqiq etish imkoniga ega bo‘lamiz. II jahon urushi va uning oqibatlari, ijtimoiy hayotdagi o‘zgarishlarga birinchi bo’lib aks-sado beruvchi lirikaning diqqat markazidagi mavzuga aylandi. A.Oripovning “Ayol”, X.Davronning “Tun, beva ayol va derazadagi soyalar” she’rlari, B.Boyqobilovning “Sadoqat” oktavasi
aynan urushning yosh juvonlar hayotida qoldirgan jarohatlari haqida hikoya qiladi. Har uch she’rda ham Vatan himoyasiga otlangan yoridan qoraxat olgan navjuvon ayolning iztiroblari aks etadi. Ayniqsa, X.Davronning “Tun, beva ayol va derazadagi soyalar” she’ridagi beva ayol va baxtdan masrur qo‘shni ayolning paralel tasviri tasavvurimizda aniq jonlanadi.
